Dynastia Han

Okres panowania dynastii Han (206 r p.n.e.-220 r n.e.) jest często uważany za pierwszy złoty wiek Chin. Wielu jej cesarzy, aby podtrzymywać pokój i dobrobyt, sprawowało rządy trzymając się starożytnych duchowych ideałów Żółtego Cesarza oraz Lao-tsy. Okres ten sprzyjał również rozwojowi konfucjanizmu, buddyzmu i taoizmu. Dwór cesarski, uczeni i zdolni generałowie dostarczali Chinom nowe pomysły, zapewniali ekspansję terytorialną oraz okazje do rozwoju edukacji.

Dziedzictwo dynastii Han można odczuć po dziś dzień. Większość grupa etniczna w Chinach znany jest jako Chińczycy Han, tradycyjny strój ludowy nazywa jest strojem Han, system zapisu jest znana jako znaki Han, i sam język chiński jest również znany jako Han-yu - język Han. Bohatera określa się mianem Hao-han, czyli "dobry Han".

Dynastia Han rozpoczęła się, gdy Liu Bang (urodzony w chłopskiej rodzinie) oraz jego słynni generałowie obalili dynastię Qin w 206 roku p.n.e. Liu Bang ustanowił stolicę w Chang'an, która w tamtym okresie stała się jednym z największych miast na świecie i miał służyć jako stolicy Chin dla kilku kolejnych dynastii.

Wspierany przez dwór królewski konfucjanizm stał się podstawą do oceny prawidłowego zachowania tak urzędnika jak i zwykłego człowieka. Uczeni konfucjańscy założyli Uniwersytet Cesarski, instytut poświęcony zbieraniu najświetniejszych umysłów Chin oraz szkoleniu nowej generacji inteligentnych oraz prawych urzędników.

W tym czasie terytorium Chin prawie podwoiło swój obszar, gdyż dynastia Han pokonała plemiona na północy i podpisała traktaty z klanami na zachodzie (dzisiejsze Xinjiang). Sprawiło to, że to podróż stała się dużo bardziej bezpieczna, co pobudziło powstanie traktów handlowych znanych później jako Jedwabny Szlak, łączący Chiny z odległego Imperium Rzymskiego.

Dynastii Han sprzyja także wyłonieniu się najbardziej legendarnych chińskich generałów: Han Xin'a - który pomógł Liu Bang'owi założyć dynastię; "Latającego generała"- Li Guang'a, który potrafił wstrzelić strzałę wgłąb kamienia; oraz innych m.in. Zhou Yafu'a, Wei Qing'a, a Huo Qubing'a.

Inne znane postacie z tego okresu wliczając w to najbardziej znanego chińskiego historyka i autora Shiji Sima Qian, eseistę i poetę Sima Xiangru'a, dyplomatę Zhang Qian'a i Su Wu'a, ekonomistę Sang Hongyang'a, oraz niezapomnianego błazna sądowego Dongfang'a.

Dynastia Han została nagle przerwana w IXw n.e., gdy bratanek cesarzowej, Wang Mang samozwańczo przywłaszczył sobie prawo do tronu. Zasiadał na nim przez 14 lat, aż Liu Xiu, potomek Liu Bang'a, odsunął go od władzy i przywrócić dynastię Han. Odrodzone imperium stało się znane jako Wschodnie Han (25-220 r n.e.), a to, co było przed nim zwykle nazywa się Zachodnim Han. Dwunastu cesarzy rządziło Zachodnim Han i kolejnych 12 cesarzy rządziło później Wschodnim Han.

Podczas tego ostatniego okresu Wschodniego Han, na terenie Chin rozpowszechniono buddyzm sprowadzony ze starożytnych Indii. Wraz z taoizmem i konfucjanizmem, te trzy szkoły dały początek kulturze, która stała się głównym nurtem chińskiej cywilizacji przez następne 2000 lat.

Ale jak wszystkie dynastie Han miała swój rozwój, okres szczytowy i upadek. Do jej upadku doprowadziły dworskie intrygi oraz kilka poważnych powstań. Lokalny przywódca wojskowy Dong Zhuo wprowadził wojska do stolicy i rozpoczął się okres walki między różnymi watażkami. Później, Cao Cao udało się zjednoczyć regiony na północ od rzeki Jangcy; Sun Quan założył separatystyczny reżimu w Jiangsu na południu od Yantze; a Liu Bei zajął zachodni region Shu. Chiny w ten sposób weszły w nowy okres - trójstronnej równowagi sił - dobrze opisanej w powieści Dzieje trzech królestw

Dynastia Qin
Dynastie Północne i Południowe
Han Chinese Clothing
The Great General Han Xin
The Qin Dynasty
The Northern and Southern Dynasties
The Tang Dynasty
The Song Dynasty
The Yuan Dynasty
The Ming Dynasty
The Qing Dynasty